خرید بازی Castlevania Symphony Of The Night 

یک سمفونی، لحظات ارکسترال باشکوه و گسترده‌ای را در هماهنگی کامل با یکدیگر به ذهن متبادر می‌کند. چیزی تقریباً شاعرانه در این تصویرسازی وجود دارد. کسلوانیا: سمفونی شب نیز به همان اندازه شاعرانه است: اوجی زیبا از مکانیک‌های گیم‌پلی که با هم ترکیب می‌شوند تا یک شاهکار بازی خلق کنند که در آزمون زمان پابرجاست. حتی با وجود یک پورت نه چندان ایده‌آل، این عنوان می‌تواند تأثیرگذار باشد.

من با زیرشاخه «مترویدوانیا» از بازی‌های نقش‌آفرینی اکشن ناآشنا هستم. به راحتی می‌توانم تعداد عناوینی را که در این ژانر بازی کرده‌ام، با انگشتان یک دست بشمارم. متأسفانه، این کمبود دانش به مجموعه نمادین کسلوانیا نیز سرایت کرده است. اولین تجربه من در این مجموعه، کسلوانیا: هارمونی دیسونانس بود که خیلی وقت پیش نبود. با این حال، هیچ شرمی نیست که از جایی شروع کنم، و من این عنوان را به اندازه کافی دوست داشتم که توصیه‌های دیگران را بشنوم و بیشتر در این مجموعه غرق شوم. 

چیزی که ممکن است کاربران بی‌باک سایت RPGFan در جشن بیست و پنجمین سالگرد آن ندانند این است که Castlevania: Symphony of the Night اولین بازی‌ای است که ما تا به حال نقد و بررسی کرده‌ایم. ما ایده‌ی بازبینی این عنوان برای یک نقد قدیمی به مناسبت جشن گرفتن وب‌سایت را دوست داشتیم، و از آنجایی که من اخیراً یک نسخه دیجیتالی از این عنوان را خریداری کرده‌ام، اینجا هستم!

همانطور که بدون شک از صفحه بازی می‌توانید متوجه شوید، Symphony of the Night عنوانی است که ما در RPGFan برای آن احترام زیادی قائلیم و قبلاً چندین بار برای نقد و بررسی به آن مراجعه شده است. با این حال، ما هنوز این پورت خاص را که در بسته‌ی Castlevania Requiem در کنار Castlevania: Rondo of Blood (که با گیم‌پلی‌اش از پوشش ما خارج می‌شود) ارائه می‌شود، پوشش نداده‌ایم. 

پورت Requiem که من در PS4 بازی کردم، در انتقال نقاط قوت فراوان Symphony of the Night بیش از حد کافی است. با این حال، متأسفانه، این بازی نسبتاً ساده است و دارای جزئیات کمی مانند گالری‌های هنری است، به همراه برخی از مکانیک‌های کنترل سوال‌برانگیز. با این حال، این گواهی بر طراحی خوب این بازی است که با وجود نقاط ضعف پورت Requiem، همچنان یک تجربه بازی عالی و لذت‌بخش است.

اولین مبارزه Castlevania: Symphony of the Night. مبارزه دراماتیک مقدمه قطعاً صحنه را آماده می‌کند!

سال ۱۷۹۷ است. با کمک ماریا رنارد جوان، ریشتر بلمونت پنج سال قبل در جریان وقایع Rondo of Blood، کنت دراکولا شرور را شکست داد. با این حال، شکارچی خون‌آشام مشهور به طرز مرموزی ناپدید می‌شود زیرا Castlevania ماوراءالطبیعه دوباره ظاهر می‌شود. ماریا مصمم است ریشتر گمشده را پیدا کند و همزمان با پسر دراکولا، آلوکارد، که برای رویارویی با پدرش و نجات جان بی‌گناهان می‌رود، به قلعه سفر می‌کند. آلوکارد قبل از اینکه با مرگ روبرو شود، خیلی به محوطه قلعه نمی‌رود، که او را از تجهیزات قدرتمندش محروم می‌کند و مجبور می‌کند در حالت ضعیف در کسلوانیا پیش برود. 

مسیرهای ماریا و آلوکارد در نهایت در جستجوی پاسخ‌ها به هم گره می‌خورد: چه اتفاقی برای ریشتر افتاد؟ آیا می‌توان نقشه‌های دراکولا را برای همیشه متوقف کرد؟ تنها کاری که آلوکارد می‌تواند انجام دهد این است که از میان تالارهای مرگبار قلعه عبور کند و در حین پیشروی با ساکنان تاریکی آن مبارزه کند.

هر کسی که با ژانر اکشن نقش‌آفرینی آشنا باشد، بسیاری از مکانیک‌های اساسی سمفونی شب را می‌داند. آلوکارد با پیشرفت خود، قطعات زره و سلاح را پیدا و مجهز می‌کند و به او امتیاز می‌دهد یا بسته به سلاح، به توانایی‌های ویژه‌ای دسترسی پیدا می‌کند. می‌توانید دو سلاح یا یک سلاح و یک سپر را مجهز کنید و با فشار دادن یک دکمه بین یکی یا دیگری جابجا شوید.

 وارد کردن کمبوها می‌تواند توانایی منحصر به فرد ذاتی سلاح را فعال کند، مانند پرتاب پرتابه در مورد میله ماه. همچنین طلسم‌های جادویی منحصر به فردی را به دست می‌آورید که از طریق کمبوها باز می‌شوند. آلوکارد می‌تواند بین سلاح‌های فرعی، مانند یک کرونومتر که زمان را به طور موقت متوقف می‌کند یا یک تبر پرتابی، انتخاب کند، البته تا زمانی که قلب کافی داشته باشد. آلوکارد این توانایی را پیدا می‌کند که موقتاً به گرگ، خفاش یا حتی مه تبدیل شود و یک نشانگر جادویی نیز وجود دارد که هنگام تغییر شکل باید در نظر گرفته شود.

مبارزه در سراسر سمفونی شب سریع و روان است و شما را از نظر استراتژیک هوشیار نگه می‌دارد، به خصوص در ابتدا که در حالت ضعیفی در حال دویدن هستید. خوشبختانه، بالا رفتن سطح و به دست آوردن تجهیزات جدید به کاهش ناامیدی احتمالی کمک می‌کند. هنگام بررسی قلعه، به طور اتفاقی به یادگارها برمی‌خورید، اقلامی با اهمیت بسیار که به آلوکارد توانایی‌های جدید و مفیدی می‌دهند. 

این موارد شامل این می‌شود که به شما امکان می‌دهد ببینید چقدر به دشمن آسیب می‌رسانید، احتمال افتادن اقلام را افزایش می‌دهد و توانایی پرش فوق‌العاده یا تبدیل شدن به اشکال مختلف آلوکارد را به دست می‌آورد. بعداً، با کارت‌هایی روبرو می‌شوید که به شما امکان می‌دهند یک آشنای تحت کنترل هوش مصنوعی را احضار کنید تا در (و گاهی اوقات خارج از) نبرد به شما کمک کند.

به دست آوردن این یادگارها به شما امکان دسترسی به بخش‌هایی از قلعه را می‌دهد که قبلاً غیرقابل دسترس بودند. تبدیل شدن به خفاش به شما این امکان را می‌دهد که به ارتفاعات بالاتر پرواز کنید یا از حالت مه خود برای عبور از موانع مسدودکننده استفاده کنید. 

حتی اقلام معمولی که به دست می‌آورید نیز می‌توانند تغییر دهنده بازی باشند، مانند زره Spike Breaker که به شما امکان می‌دهد بدون آسیب از کنار میخ‌های خطرناک عبور کنید یا Holy Glasses که می‌توانید از Maria به دست آورید که به شما امکان می‌دهد چیزهای پنهان را ببینید و حتی بسته به نحوه و زمان استفاده از آنها، نتیجه بازی را تغییر دهید. می‌توانید سطح چالش بازی را به دلخواه خود تنظیم کنید و من عاشق حس پیشرفت هستم زیرا آلوکارد به تدریج به یک نیروگاه فوق‌العاده تبدیل می‌شود، هر چه بیشتر Castlevania را کشف کنید.

نقشه قلعه Symphony of the Night شامل چندین سطح و یک قلعه معکوس ثانویه است که به اقدامات انجام شده در طول بازی بستگی دارد. هر منطقه ظاهر و حس منحصر به فردی دارد و مملو از دشمنان متنوعی است که باید استراتژی‌هایی برای غلبه بر آنها پیدا کنید. رسیدن به بخش پایانی یک منطقه، شما را در مقابل رئیس آن پس از شکست دادن انبوهی از دشمنان قبلی قرار می‌دهد. طراحی مراحل فوق‌العاده است و توجه چشمگیری به جزئیات دارد. 

یک شمعدان ممکن است حاوی یک قلب یا آیتم باشد و یک ترک در دیوار می‌تواند به یک اتاق مخفی حاوی یک آیتم افزایش‌دهنده سلامت دائمی منجر شود. عبور از منطقه‌ای که به سرعت در حال پر شدن توسط دشمن است در حالی که سعی می‌کنید از آسیب رساندن به آب تا زمانی که بتوانید با خیال راحت شنا کنید، اجتناب کنید، نیاز به واکنش‌های سریع دارد و استفاده از کرونومتر در اتاقی با یک ساعت عظیم، راز شگفت‌انگیزی را ارائه می‌دهد. 

طراحی قلعه معکوس، انعکاس آینه‌ای عجیب و وارونه از مناطقی است که قبلاً مورد آزار و اذیت قرار گرفته‌اند، اما فهمیدن اینکه چگونه هر عنصر دوباره طراحی می‌شود، جذاب است. در نهایت، سمفونی شب یک بازی استادانه طراحی شده از هر دو منظر کنترل/گیم‌پلی و طراحی مراحل است.

از نظر گرافیکی، کار با اسپرایت‌ها و پس‌زمینه‌های به خوبی استفاده شده، واضح و دقیق هستند و نکات کوچکی مانند باز شدن پنجره‌ها وجود دارد. پورت Castlevania Requiem اساساً نسخه PSP بازی Castlevania: Symphony of the Night است و این به معنای اندازه کوچکتر صفحه نمایش است که با یک قاب گاهی اوقات حواس پرت کننده در اطراف صفحه بازی برجسته شده است. 

حتی انتخاب گزینه "Full" Window نیز آن را از بین نمی‌برد، اگرچه در صورت تمایل می‌توانید یک قاب سیاه را انتخاب کنید. هنر و گرافیک شخصیت‌ها، به ویژه در صفحه نمایش‌های بزرگتر، کیفیت دانه‌ای قابل توجهی دارند. طراحی هیولاها - به ویژه بسیاری از غول‌ها - در ظاهر کابوس‌وار خود برجسته هستند.

داستان به اندازه کافی جالب است که شما را با انگیزه نگه دارد، اما در ارائه آن ضعیف است. من آلوکارد را یک شخصیت اصلی جذاب می‌دانم، به خصوص هر چه بیشتر در داستان او کاوش می‌کنیم، و من عاشق میزان اختیار ماریا هستم. تعاملات آنها از نکات برجسته داستان است، در کنار یک صحنه پایانی غافلگیرکننده که شامل بحث بین پدر و پسر است.

 به علاوه، ریشتر موهای فوق‌العاده‌ای دارد! من دوست دارم که قابلیت بازی مجدد با پایان‌های متعدد برای کشف وجود دارد. شما می‌توانید پس از یک بار تمام کردن بازی، در این پورت Requiem در نقش ریشتر یا ماریا بازی کنید. فیلمنامه خوب است، هرچند گاهی اوقات کمبود علائم نگارشی یا کندتر بودن متن نسبت به دیالوگ‌های گفتاری در صحنه‌های حساس می‌تواند حواس‌پرتی ایجاد کند.

از نظر صدا، Castlevania: Symphony of the Night یک شیرینی گوش‌نواز است. موسیقی فوق‌العاده است! آنقدر آهنگ‌های تأثیرگذار وجود داشت که می‌خواستم متوقف شوم و به همه آنها گوش دهم. حیف است که این پورت، گالری موسیقی را پشت دیوار مجبور به پخش مجدد بازی پس از تمام کردن آن با بخش قابل توجهی از پیشرفت در نقشه و بازگشت به کتابخانه قرار نداده است!

 برخی از آهنگ‌ها احساسی‌تر هستند، در حالی که برخی دیگر رنگ و بوی اکشن دارند که هنگام کاوش و مبارزه، مرا هیجان‌زده نگه می‌داشت. صداگذاری انگلیسی نیز کاملاً مناسب است، اگرچه می‌دانم که این صداگذاری نسخه PSP است، بنابراین نمی‌توانم آن را با نسخه اصلی مقایسه کنم. با این حال، پر جنب و جوش است و به خوبی تمرین شده به نظر می‌رسد.

پورت Castlevania Requiem برخی از مکانیک‌های کنترلی سوال‌برانگیز دارد، مانند اینکه باید دو دکمه را نگه دارید و همزمان با دکمه جهتی که برای باز کردن فرم مه فشار می‌دهید، بسیار دقیق باشید. وقتی فرم مه کوتاه‌مدت قبلی را داشتم، بیست دقیقه طول کشید تا بالاخره از یک شبکه عبور کنم، هرچند خوشبختانه، با Relicهای طولانی‌کننده زمان که بعداً برای مه به دست می‌آورید، این کار آسان‌تر است. Quicksave همچنین بازی را در نقطه‌ای که از آن استفاده می‌کنید ذخیره نمی‌کند. 

در عوض، شما را به آخرین چک‌پوینتی که پیدا کرده‌اید برمی‌گرداند، بنابراین بسته به محل آن، هنوز هم باید به عقب برگردید. منوی آیتم‌ها و صفحه تجهیزات تا حدودی قدیمی و دست‌وپاگیر هستند، به خصوص وقتی آیتم‌های بیشتری در موجودی خود به دست می‌آورید. با این حال، این گواهی بر این است که Symphony of the Night از نظر گیم‌پلی و طراحی کلی چقدر باورنکردنی است که حتی با وجود مشکلات جزئی مربوط به پورت Requiem، بازی هنوز هم یک تجربه واقعاً لذت‌بخش است!

بازی Castlevania: Symphony of the Night از بسیاری جهات برجسته است و حالا که از بازی کردن آن لذت برده‌ام، واقعاً می‌توانم درک کنم که چقدر ژانر آن را تعریف می‌کند. من در اولین تجربه بازی‌ام با کشف دقیقاً ۱۸۴۷ اتاق، به نحوی با بهترین پایان کنار آمدم، اما با این حال، بخشی از وجودم می‌خواهد به عقب برگردم و تمام مناطق پنهانی را که بار اول کشف نکردم، کشف کنم.

 اگر چنین بازی‌ای وجود داشته باشد، این نشانه‌ای از یک بازی عالی است! پورت Castlevania Requiem به طرز ناامیدکننده‌ای ساده و احتمالاً ضعیف‌ترین نسخه این عنوان است. با این حال، اگر کنجکاو هستید، توصیه می‌کنم آن را امتحان کنید زیرا تنها راه شما برای انجام بازی است. Castlevania: Symphony of the Night یک بازی ویدیویی کلاسیک است که حتی اگر پورت ایده‌آل نباشد، ارزش بازی کردن را دارد.

مزایا

گیم‌پلی و طراحی مراحل باورنکردنی، موسیقی متن فوق‌العاده، سطح چالش کاملاً قابل تنظیم.

معایب

کنترل‌های پورت Requiem می‌توانند آزاردهنده باشند، قاب‌های پنجره حواس‌پرت‌کننده هستند، پیمایش منوی آیتم‌ها دست و پا گیر است.

جمع بندی

حتی با وجود نقص‌های خاص پورت Requiem، Castlevania: Symphony of the Night یک بازی کلاسیک است که در آزمون زمان سربلند بیرون آمده است.

درجه سختی: متوسط – این عنوان در بیشتر موارد نسبتاً آسان است. ذخیره نامحدود، استرس را بسیار کمتر از عناوین قبلی Castlevania می‌کند. هر کسی که کمی صبر داشته باشد می‌تواند قبل از رویارویی با مناطق و غول‌های جدید، قدرت خود را افزایش دهد. این بازی از نظر سختی، استانداردی را برای عناوین آینده تعیین می‌کند. چالش اینجا از کاوش و یافتن تمام اتاق‌های پنهان و سری ناشی می‌شود.

چند نفره: خیر.

داستان: خیلی خوب انجام شده. بالاخره کمی از تاریخچه دراکولا و همچنین پیش‌زمینه آلوکارد را یاد می‌گیریم. از بین تمام عناوین Castlevania تاکنون، این بازی بیشترین تمرکز را بر داستان و خط داستانی پشت بازی دارد.

اصالت: با نادیده گرفتن بسیاری از عناصر قرض گرفته شده از Metroid، این بازی نمایانگر جهت جدید سری Castlevania است. از قدیمی‌ها فاصله گرفته و به جدیدها روی آورده است.

موسیقی متن: چیزهای عالی در اینجا. آهنگ‌های اصلی جدید، صدای با کیفیت CD. موسیقی از اکثر جهات کاملاً با بازی مطابقت دارد.

سرگرمی: Symphony یک عنوان بسیار سرگرم‌کننده است. وقتی شروع به بازی می‌کنید، این نوع بازی است که وقتی در مدرسه یا محل کار هستید، به آن فکر می‌کنید. و وقتی تمام شد، احساس کردم که بیشتر می‌خواهم. نمی‌توانم به اندازه کافی از چیزهای خوب اینجا بگویم.

گرافیک: این بازی نمونه‌ای عالی از توانایی‌های پلی‌استیشن است. مدل‌های شخصیت و صحنه‌های پس‌زمینه عالی.

کنترل بازی: یک برد دیگر در اینجا. همه چیز در این عنوان طبیعی به نظر می‌رسد. دکمه‌ها کاری را که باید انجام دهند انجام می‌دهند و خود کنترل‌ها محکم و پاسخگو هستند. هر کسی که کنترل‌ها را با توانایی‌های بازی تطبیق داده است، کار استادانه‌ای انجام داده است. احتمالاً بهترین در این سری تا کنون.